'Iets anders'

Dat is hoe George Gordon Byron zichzelf heeft genoemd.
Hij zei dat met het verdriet en melancholie, maar ook met plezier en het onverborgen narcisme. Sommigen vinden dat dat komt uit die romantische neiging naar de teatrale zelfmedelijden en zelfhaat, en de neiging daarvan een vreemde tevredenheid te voelen. Of wij daarmee eens zijn of niet, verandert niet de feit dat hij werkelijk een paradoxaal mens was. Een poetische martelaar gekruisigd door zijn eigen karakter. Een puritanistische vrouwenjager. Een denker en twijfelaar gekweld door het fatalisme en het bijgeloof. En altijd ontevreden, altijd bang en (ten eerste) in zijn eigen ogen-altijd schuldig. De strijd die hij had met de maatschappij (of beter, die de maatschappij met hem had) is klein en onbelangrijk in vergelijking met de strijd die hij met zichzelf had tot het einde van zijn korte leven.
En hoeveel wij proberen hem te begrijpen, en analyseren zijn leven, zijn karakter en zijn poezie tot het kleinste deel, blijft hij nog alleen 'iets anders'...

Als je aan iemand vraagt wat zijn of haar grootste vrees is, zal je in meest gevallen een simpel en duidelijk antwoord krijgen: de dood. Er is niets vreemd daar. Dat is de angst waaraan het hele mensdom lijdt. De dood is de 'eigendom' van iedereen. Daar zijn we allemaal op hetzelfde pad. Dat zou misschien een troost kunnen zijn, maar het is niet zo. Toch, in de dood is er geen twijfel, maar in het leven... En daar ligt iets dat misschien de titel 'Grootste vrees' verdient. Het leven heeft zoveel wegen, de dood maar een. De dood geeft geen mogelijkheid om te kiezen, het leven wel. Prachtig en afschuwelijk...En, in die rusteloze reis wij noemen 'het leven' zoveel verkeerde keuzen gemaakt worden, maar alles om het geluk te bereiken, een vervuld leven te hebben. Makkelijker te zeggen dan te doen, dat is zeker. En dan kom jij, na al de verkeerde keuzen, na al de verkeerde idealen, tot een punt waar je ziet dat het pad eindigt, en je stopt. Je kijkt achter jezelf aan je hele leven en je begrijpt dat je niet geleefd hebt. En dat jij daarover niets meer kan doen. De dood komt dan als een verfrissing. Een schrikaanjagenge scenario?...Pas op.